بپردازم . از اواخر تابستان سال 1364 خ تحقيق بر روح الارواح را مجددا شروع كردم به‌طورى كه پس از چهارده ماه ، تصحيح و مقابلهء متن پايان پذيرفت . در تصحيح كتاب حاضر ، نسخهء كتابخانهء آيت‌الله نجفى مرعشى را بنا بر دلايلى كه گذشت به‌طور نسبى اساس قرار دادم ، و نسخه‌هاى موزهء كابل و كتابخانهء رضوى را نيز همسنگ آن نسخه ديدم و جاى جاى كه نسخهء اساس افتادگى داشت و يا ضبط نسخه‌هاى كابل و رضوى دقيق‌تر و درست‌تر مىنمود ، ضبط اين نسخه‌ها را به متن بردم و ضبط نسخهء اساس را در بخش اختلاف نسخه‌ها قرار دادم . هم در چند مورد معدود همين شيوه را با توجه به اعتبار نسخه‌هاى توبينگن و مجلس مرعى دانستم . در سه مورد نسخهء اساس به قدر دو تا سه ورق افتادگى داشت كه به قرار زير عمل كردم . 1 - خطبه‌اى را كه متضمن نام مؤلف است و فقط در نسخهء رضوى آمده ، با توجه به اعتبار اين نسخه ، و نيز با توجه به اهميتى كه خطبهء مذكور دارد ، در آغاز كتاب جاى دادم . 2 - نسخهء اساس از اوايل شرح اسم « السّميع البصير » پس از ورق / a 64 / به قدر دو برگ افتادگى دارد . اين افتادگى را با توجه به نسخهء رضوى ، و مقابلهء آن با نسخه‌هاى كابل و مجلس جبران كردم و عبارات منقول از نسخهء رضوى را بين [ ] قرار دادم . 3 - نيز از پايان نسخهء اساس به‌اندازهء يك صفحه و نيم افتاده است كه اين افتادگى را با توجه به نسخهء كابل و مقابلهء آن با نسخه‌هاى رضوى و مجلس كامل كردم . پس از مقابلهء نسخه‌ها ، آنچه را كه به عنوان اختلاف نسخ يادداشت كرده بودم ، از نظر مسائل آوايى ، واژگانى و ديگر نكات زبان‌شناسى و ادبى ، و نيز به لحاظ نسخه‌شناسى تطبيقى نسخ روح الارواح يك بار ديگر سنجيدم ، مقدارى از آنها را كه از جملهء اغلاط واضح كاتبان تشخيص دادم در بخش اختلاف نسخ منظور و ملحوظ نكردم ، و مقدارى را كه بر اثر سنجش با نسخهء اساس از جملهء تغييرات آوايى - گويا در گونهء زبانى كاتبان ، نه گونه زبانى مؤلف - به شمار مىرفت فاكتور گرفتم و به ذكر دو سه مورد آنها در بخش اختلاف نسخ پرداختم ، و از آوردن جميع موارد آن انصراف كردم . مثلا اگر در نسخهء اساس / هرّوز / يا / جوامرد / يا / هيجا /